Echt leer herkennen en beoordelen.

Echt leer tegenover kunstleer

Echt leer komt van een dierenhuid en is opgebouwd uit vezels die door de tijd en het gebruik meebewegen. Kunstleer, PU en gecoate stoffen kunnen daar visueel heel dicht bij komen: glans, nerf en zelfs een geur die op pasvorm lijken.

De aanwijzingen die in de praktijk het vaakst helpen, zijn niet één detail maar een combinatie. Een kunstlerenjas heeft vaak een regelmatige, bijna identieke nerf over het hele oppervlak, terwijl echt leer per centimeter verschilt. Bij PU ziet en voelt de onderkant vaak als textiel of schuim in plaats van een echte huidzijde. Een stiksel dat door het hele kledingstuk heen loopt, is een teken dat er gevoerd of gelaagd is; bij dik echt leer loopt de naald daar niet doorheen.

En toch is geen enkele aanwijzing beslissend. Oude, goed verzorgde vintage kan er onverwacht echt uitzien, en nette kunstleer kan erg veel op echt leer lijken. Daarom wordt een materiaaladvies bij Your Johnny nooit uit één foto afgeleid.

Oud leer is niet automatisch slecht leer

Een leren jas van twintig jaar oud met een mooie patina is vaak beter dan een nieuw stuk van matige kwaliteit. Slijtage is geen defect: patina, donker worden op de naden en zachte plooien laat juist zien dat het leer heeft geleefd en is verzorgd.

Wat wél telt als echt gebreken: scheuren die door het materiaal lopen, harde of kleverige plekken, flinterende of wegvallende stiksels, een voering of onderkant die is vergaan, en hardware die vastzit of is vastgeschroefd. Dat zijn signalen om een stuk te laten liggen, ook als het verder mooi is.

Waar Johnny bij tweedehands leer naar kijkt

Het oppervlak

Droog of juist soepel? Een goed verzorgd stuk buigt mee en heeft diepgang in het leer. Een stuk dat stug aanvoelt en bij elke beweging kraakt, heeft waarschijnlijk langdurig te warm of te droog opgeslagen.

De naden en stiksels

Controleer de stiksels op gelijkmatige spanning. Losse, gebroken of met dikke klonten doorlopende naden wijzen op slijtage of een eerdere reparatie. Een luchtige, regelmatige steek wijst meestal op vakkundig werk.

De voering en de onderkant

Bij oudere jassen zegt de voering vaak meer over de conditie dan het buitenwerk. Scheurt de voering bij de oksels of langs de zoom, of is die broos en doortekend, dan is dat vaak het punt waarop het stuk uiteindelijk wegvalt.

Ritsen en hardware

Een rits die niet meer soepel loopt, een gesp die wiebelig staat of een ring die is afgesleten, maakt een stuk lastiger in gebruik. Bij goed vintage zitten die onderdelen er vaak nog wél, en dat weegt mee.

Slijtagepunten

Kijk op de plekken die altijd het zwaarst dragen: elleboogen, zitvlak, knieën, onderarm en de randen van zakken en manchetten. Ongelijke, zachte verkleuring daar is normaal. Naden die openstaan of dunner materiaal dat glad is omwassen, niet.

Uitdroging

Barstjes in een patroon, een dof oppervlak en harde plooien passen bij uitdroogd leer. Dat is vaak nog te verbeteren, maar vraagt tijd en het juiste product. Het is wel een van de redenen om een prijs niet zonder meer te vergelijken.

Soorten leer verschillen

Hieronder geen kwaliteitsranglijst, maar wat je in de praktijk tegenkomt.

• Rund is het meest voorkomende leer voor jassen en broeken. Doorgaans dikker en met een duidelijk nerf, vaak met een zichtbare onderkant die bij het dragen warm aanvoelt.
• Lamsleer is lichter en zachter, met een fijnere nerf. Vaak gekozen voor jacks en wanten waar bewegingsvrijheid belangrijk is.
• Geitenleer is dunner en soepeler, vaak met een karakteristieke korrelige structuur. Wordt veel gebruikt voor handschoenen en kleinere details.
• Suede en nubuck zijn geen aparte duurcategorie maar een afwerking: de bovenkant is geschuurd en daardoor kwetsbaar voor water, vlekken en wrijving. Zie ook de onderhoudspagina.

Wat het meeste invloed heeft op hoe een stuk aanvoelt, is niet de benaming op het etiket maar de dikte, de afwerking en of het stuk bij jouw lichaam en gebruik past.

Wat kun je aan een foto wel en niet beoordelen?

Wel: kleur en tint, algehele staat, of er scheuren of vlekken zichtbaar zijn, de vorm van het kledingstuk, de aanwezigheid van stiksels en hardware, en bij een detailfoto veel van het nerf.

Niet: het materiaal zelf, de dikte van het leer, de kwaliteit van de voering aan de binnenkant, of het stuk daadwerkelijk comfortabel zit. Ook geur en soepelheid kun je niet via een foto beoordelen.

Een foto is dus een goed begin om het gesprek op gang te brengen, geen bewijs. Wil je zeker weten wat je krijgt, dan moet het stuk worden gezien en gevoeld.

Wanneer zou Johnny iets laten liggen?

Om te voorkomen dat je geldt kwijtraakt aan een vondst die niet past, laat Johnny een stuk met rust bijvoorbeeld: scheuren die door het materiaal lopen, harde of kleverige plekken, een doorgerot voering of onderkant, afgesleten of vastgeschroefde hardware bij een item dat met die hardware gebruikt moet worden, of een stuk waarvan de staat niet eenduidig te beoordelen is.

Dat is een reden om het verder niet te proberen, ook als de prijs aantrekkelijk lijkt. Een nette prijs is geen compensatie voor een stuk dat niet werkt.